Soep is goed

Deze middag start met een helder moment. Resoluut sluit ik met het autoportier de waterkou buiten en spoed me richting de supermarkt. Niet veel later belanden boerensoepgroente, laurier, gehakt en twee stuks schenkel zonder aarzelen in mijn kar. Ik hoef over de boodschappenlijst niet na te denken. Mijn gedachten dwalen af naar mijn moeder die een kind verloor nog voordat ze ervan mocht gaan houden. Het recept kreeg ik met vele soeplepels ingegoten en sindsdien maak ik op gezette tijden haar fameuze groentesoep.

Denken aan haar doe ik geregeld maar niet vaak schieten mijn herinneringen naar dat cruciale moment in haar leven. In alle negenendertig jaren van ons gezamenlijk bestaan hebben we het nooit over haar grootste nachtmerrie gehad. Bijzonder eigenlijk. Is de reden simpel omdat een moeder van nature het kwaad bij haar kinderen weg wil houden?
Wat doe je dan als dat niet lukt en je geconfronteerd wordt met de breekbaarheid van het leven? Ik had haar tips zo graag geweten. Nu meer dan ooit.

Thuis orden ik de ingrediƫnten op het aanrecht en kort daarna onttrekt het kokende water de vleessappen uit het soepbeen. De honden verlaten vrijwillig hun slaapplek voor de kachel als de eerste bouillondampen de haardvuurgeuren overtreffen. Ze kwispelen naar hartelust en smeken me vol overgave naar de keuken.
Daar pieker ik de soepballen in het rond en zout ze met tranen van onmacht. Ik til de deksel van de pan en de ruimte vult zich met het helend aroma. Nostalgie vermengt zich met het heden. Vandaag wordt er veel gezwegen en meer gezegd door ogen die het even niet weten.

Twee viervoeters met een vette bek zorgen intussen voor een vrolijke noot als ze na het vakkundig afkluiven van het bot om een toetje likkebaarden. We gooien het zoveelste houtblok in de haard en het vuur laait op met nieuw elan. De studieboeken worden dapper opnieuw gepakt; een keer moet het toch lukken. Ik besef dat op dit moment een kanjer op het koude sportveld haar met een goal goede moed wil wensen.
Troostrijk zijn de lieve mensen die haar helpen de klus te klaren. Ze zegeviert, dat weet ik zeker al duurt dat helaas een tijdje. De vlag mag nog niet uit maar tot dat ogenblik schenken we gewoon bij tijd en wijle een soepkom vol. Want soep is goed.