Genieten

Eerder vandaag liep ik een rondje in het bos met onze honden. Dit keer besloot ik mijn telefoon thuis te laten en simpelweg te kuierlatten in het bos. Volgens het nieuwste boek – Geluk is D.O.M. – van Patrick van Hees is dat een oplaadpunt.

Ik deed mijn gebruikelijke rondje en kwam halverwege een kittige Retriever tegen met daarachter een ietwat corpulente man. We kwamen aan de praat. (Met een hond in het bos betekent sociaal contact succes verzekerd, maar meestal onttrek ik me daaraan door driftig getik op mijn smartphone).

De vriendelijk ogende man met studentikoos rond brilletje op de snoet vertelde mij dat hij zo’n vier keer per week de hond van zijn dochter mee uit wandelen neemt. Hij doet dan hetzelfde rondje als ik in het enige bos waar de honden nog los mogen. Hij voelde zich een bevoorrecht mens dat hij mocht genieten van de natuur, een plotseling overstekend reetje, de zon, een wegspringend konijn (ons beider honden zijn van het jachtige soort, dus er springt nogal eens een konijn weg).

Twaalf jaar geleden overleed zijn vrouw plotseling zonder enige aanleiding. Zij is de enige vrouw waar hij ooit van gehouden heeft. Over haar vertellen ontroert hem nog steeds, zag ik. Die gebeurtenis bracht hem het inzicht dat je vooral genieten moet in het leven. Niet iedereen is het gegeven om tachtig of negentig te worden. Dus ging hij met pre pensioen ondanks dat hij zich daar nog veel te jong voor voelde en van zijn werk hield.

Tot op de dag van vandaag heeft hij van die keuze geen spijt. Hij houdt van reizen en nam zich destijds voor alleen nog dingen te doen die hij leuk vindt. Zo gaat hij volgende week wandelen in Thüringen en in december snorkelen in Egypte. ‘Sommige mensen vinden het egoïstisch als je aan jezelf denkt, maar ik vind dat van niet. Het is belangrijk om te genieten van het leven. Er is zo veel moois te zien. Ook als er iets vreselijks is gebeurd zoals de dood van je geliefde. Je moet er daarvoor wel op uit, dat moois pakken en het willen zien.’

Na dit genoeglijk gesprekje zwaaiden we elkaar uit. De man liep het pad af en sloeg de hoek om. Ik liep met mijn twee viervoeters richting auto, op weg naar huis, het werk riep. Voordat ik de auto startte, keek ik rond, een laatste straal van de zon op mijn gezicht. Wat een prachtig bos zo vlak bij mijn huis en wat een lieve man. Thuis aangekomen besloot ik het werk nog even te laten liggen en dit blogje te typen. Van schrijven word ik blij tenslotte. Vanmorgen stond ik moe op en zag op tegen een drukke werkdag. Van die moeheid is niets meer over. Ik voel me energiek door het rondje bos, het onverwachte gesprek en de letters op papier. Patrick van Hees noemt het Oplaadpunt. Ik noem het Genieten met hoofdletter G.

2 thoughts on “Genieten

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *